ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
ਭਾਂਡਾ ਹਛਾ ਸੋਇ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ॥
ਭਾਂਡਾ ਅਤਿ ਮਲੀਣੁ ਧੋਤਾ ਹਛਾ ਨ ਹੋਇਸੀ ॥
ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਹੋਇ ਸੋਝੀ ਪਾਇਸੀ ॥
ਏਤੁ ਦੁਆਰੈ ਧੋਇ ਹਛਾ ਹੋਇਸੀ ॥
ਮੈਲੇ ਹਛੇ ਕਾ ਵੀਚਾਰੁ ਆਪਿ ਵਰਤਾਇਸੀ ॥
ਮਤੁ ਕੋ ਜਾਣੈ ਜਾਇ ਅਗੈ ਪਾਇਸੀ ॥
ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ਤੇਹਾ ਹੋਇਸੀ ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਆਪਿ ਵਰਤਾਇਸੀ ॥
ਚਲਿਆ ਪਤਿ ਸਿਉ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿ ਵਾਜਾ ਵਾਇਸੀ ॥
ਮਾਣਸੁ ਕਿਆ ਵੇਚਾਰਾ ਤਿਹੁ ਲੋਕ ਸੁਣਾਇਸੀ ॥
ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਨਿਹਾਲ ਸਭਿ ਕੁਲ ਤਾਰਸੀ ॥੧॥੪॥੬॥
            
(ਅੰਗ ੭੩੦)

[ਵਿਆਖਿਆ]
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
                                                                  
ਉਹੀ ਹਿਰਦਾ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਹੈ ਜੇਹੜਾ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ।
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਿਰਦਾ (ਅੰਦਰੋਂ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ) ਬਹੁਤ ਗੰਦਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ
ਹੈ ਤਾਂ ਬਾਹਰੋਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਆਦਿਕ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆਂ ਹਿਰਦਾ
ਅੰਦਰੋਂ ਸੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ । ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ (ਆਪਾ-ਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ ਸਵਾਲੀ)
ਬਣੀਏ, ਤਾਂ ਹੀ (ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਦੀ) ਅਕਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ।
ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਹੀ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੈਲ) ਧੋਤਿਆਂ ਹਿਰਦਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।
(ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਟਿਕੀਏ ਤਾਂ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਇਹ (ਵਿਚਾਰਨ ਦੀ)
ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀ ਚੰਗੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ।
(ਜੇ ਇਸ ਮਨੁੱਖਾ ਜੀਵਨ ਸਮੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਤਾਂ)
ਕੋਈ ਜੀਵ ਇਹ ਨਾਹ ਸਮਝ ਲਏ ਕਿ (ਇਥੋਂ ਖ਼ਾਲੀ-ਹੱਥ) ਜਾ ਕੇ
ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ (ਜੀਵਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸੂਝ) ਮਿਲੇਗੀ ।
(ਇਹ ਇਕ ਕੁਦਰਤੀ ਨਿਯਮ ਹੈ ਕਿ ਇਥੇ) ਮਨੁੱਖ ਜੇਹੋ ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਉਹੋ ਜੇਹਾ ਉਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । (ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ)
ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਆਪ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ ।
(ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਤਿ ਮਿਲਦੀ ਹੈ) ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਸੁਚੱਜਾ ਬਣਾ
ਕੇ ਇੱਜ਼ਤ ਖੱਟ ਕੇ ਇਥੋਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਦਾ ਵਾਜਾ (ਇਥੇ) ਵਜਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
ਕੋਈ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਕੀਹ? ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਖਿਲਾਰਦਾ ਹੈ ।
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ-ਚਿੱਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਸੋਭਾ ਦਿਵਾਂਦਾ ਹੈ) ।੧।੪।੬।
(ਅੰਗ ੭੩੦)
੨੩ ਜੂਨ ੨੦੧੮
सूही महला १ ॥
भांडा हछा सोइ जो तिसु भावसी ॥
भांडा अति मलीणु धोता हछा न होइसी ॥
गुरू दुआरै होइ सोझी पाइसी ॥
एतु दुआरै धोइ हछा होइसी ॥
मैले हछे का वीचारु आपि वरताइसी ॥
मतु को जाणै जाइ अगै पाइसी ॥
जेहे करम कमाइ तेहा होइसी ॥
अमृतु हरि का नाउ आपि वरताइसी ॥
चलिआ पति सिउ जनमु सवारि वाजा वाइसी ॥
माणसु किआ वेचारा तिहु लोक सुणाइसी ॥
नानक आपि निहाल सभि कुल तारसी ॥१॥४॥६॥
                 
(अँग ७३०)

[विआखिआ]
सूही महला १ ॥
उही हिरदा पवित्त्र है जेहड़ा उस परमातमा नूँ चँगा लग्ग पैंदा है ।
जे मनुख्ख दा हिरदा (अँदरों विकारां नाल) बहुत गँदा होइआ पिआ
है तां बाहरों सरीर नूँ तीरथ आदिक ते इशनान कराइआं हिरदा
अँदरों सुध्ध नहीं हो सकदा । जे गुरू दे दर ते (आपा-भाव दूर कर के सवाली)
बणीए, तां ही (हिरदे नूँ पवित्र करन दी) अकल मिलदी है ।
गुरू दे दर ते रहि के ही (विकारां दी मैल) धोतिआं हिरदा पवित्र हुँदा है ।
(जे गुरू दे दर ते टिकीए तां) परमातमा आप ही इह (विचारन दी)
समझ बख़शदा है कि असी चँगे हां जां मँदे ।
(जे इस मनुख्खा जीवन समे गुरू दा आसरा नहीं लिआ तां)
कोई जीव इह नाह समझ लए कि (इथों ख़ाली-हथ्थ) जा के
परलोक विच (जीवन पवित्र करन दी सूझ) मिलेगी ।
(इह इक कुदरती नियम है कि इथे) मनुख्ख जेहो जेहे करम करदा है
उहो जेहा उह बण जांदा है । (जो मनुख्ख गुरू दे दर ते डिग्गदा है उस नूँ)
आतमक जीवन देण वाला आपणा नाम आप बख़शदा है ।
(जिस मनुख्ख नूँ इह दाति मिलदी है) उह आपणा मनुख्खा जनम सुचज्जा बणा
के इज्ज़त खट्ट के इथों जांदा है, उह आपणी सोभा दा वाजा (इथे) वजा जांदा है ।
कोई इक्क मनुख्ख कीह? तिँनां ही लोकां विच परमातमा उस दी सोभा खिलारदा है ।
हे नानक! उह मनुख्ख आप सदा प्रसँन-चित्त रहिँदा है,
ते आपणीआं सारीआं कुलां नूँ ही तार लैंदा है (सोभा दिवांदा है) ।१।४।६।                          
 
(अँग ७३०)
२३ जून २०१८
sühï mhLa 1 .
ßaɲda hċa soĖ jo ŧisu ßavsï .
ßaɲda Ȧŧi mLïņu đoŧa hċa n hoĖsï .
gurü ɗuÄrÿ hoĖ soʝï paĖsï .
Æŧu ɗuÄrÿ đoĖ hċa hoĖsï .
mÿLy hċy ka vïcaru Äpi vrŧaĖsï .
mŧu ko jaņÿ jaĖ Ȧgÿ paĖsï .
jyhy krm kmaĖ ŧyha hoĖsï .
Ȧɳmɹiŧu hri ka naŮ Äpi vrŧaĖsï .
cLiÄ pŧi siŮ jnmu svari vaja vaĖsï .
maņsu kiÄ vycara ŧihu Lok suņaĖsï .
nank Äpi nihaL sßi kuL ŧarsï .1.4.6.
          
(Ȧɳg 730)

[viÄķiÄ]
sühï mhLa 1 .
              
Ůhï hirɗa pviƻŧɹ hÿ jyhŗa Ůs prmaŧma nüɳ cɳga Lƻg pÿɲɗa hÿ ,
jy mnuƻķ ɗa hirɗa (Ȧɳɗroɲ vikaraɲ naL) bhuŧ gɳɗa hoĖÄ piÄ
hÿ ŧaɲ bahroɲ srïr nüɳ ŧïrȶ Äɗik ŧy Ėƨnan kraĖÄɲ hirɗa
Ȧɳɗroɲ suƻđ nhïɲ ho skɗa , jy gurü ɗy ɗr ŧy (Äpa-ßav ɗür kr ky svaLï)
bņïÆ, ŧaɲ hï (hirɗy nüɳ pviŧɹ krn ɗï) ȦkL miLɗï hÿ ,
gurü ɗy ɗr ŧy rhi ky hï (vikaraɲ ɗï mÿL) đoŧiÄɲ hirɗa pviŧɹ huɳɗa hÿ ,
(jy gurü ɗy ɗr ŧy tikïÆ ŧaɲ) prmaŧma Äp hï Ėh (vicarn ɗï)
smʝ bķƨɗa hÿ ki Ȧsï cɳgy haɲ jaɲ mɳɗy ,
(jy Ės mnuƻķa jïvn smy gurü ɗa Äsra nhïɲ LiÄ ŧaɲ)
koË jïv Ėh nah smʝ LÆ ki (Ėȶoɲ ķaLï-hƻȶ) ja ky
prLok vic (jïvn pviŧɹ krn ɗï süʝ) miLygï ,
(Ėh Ėk kuɗrŧï niȳm hÿ ki Ėȶy) mnuƻķ jyho jyhy krm krɗa hÿ
Ůho jyha Ůh bņ jaɲɗa hÿ , (jo mnuƻķ gurü ɗy ɗr ŧy diƻgɗa hÿ Ůs nüɳ)
Äŧmk jïvn ɗyņ vaLa Äpņa nam Äp bķƨɗa hÿ ,
(jis mnuƻķ nüɳ Ėh ɗaŧi miLɗï hÿ) Ůh Äpņa mnuƻķa jnm sucƻja bņa
ky Ėƻzŧ ķƻt ky Ėȶoɲ jaɲɗa hÿ, Ůh Äpņï soßa ɗa vaja (Ėȶy) vja jaɲɗa hÿ ,
koË Ėƻk mnuƻķ kïh? ŧiɳnaɲ hï Lokaɲ vic prmaŧma Ůs ɗï soßa ķiLarɗa hÿ ,
hy nank! Ůh mnuƻķ Äp sɗa pɹsɳn-ciƻŧ rhiɳɗa hÿ,
ŧy ÄpņïÄɲ sarïÄɲ kuLaɲ nüɳ hï ŧar Lÿɲɗa hÿ (soßa ɗivaɲɗa hÿ) ,1,4,6,
          
(Ȧɳg 730)
23 jün 2018
SOOHEE, FIRST MEHL:
 
That vessel alone is pure, which is pleasing to Him.
The filthiest vessel does not become pure,
simply by being washed.
Through the Gurdwara, the Guru's Gate,
one obtains understanding.
By being washed through this Gate,
it becomes pure.
The Lord Himself sets the standards to differentiate
between the dirty and the pure.
Do not think that you will automatically
find a place of rest hereafter.
According to the actions one has committed,
so does the mortal become.
He Himself bestows the Ambrosial Name of the Lord.
Such a mortal departs with honor and renown;
his life is embellished and redeemed,
and the trumpets resound with his glory.
Why speak of poor mortals?
His glory shall echo throughout the three worlds.
O Nanak, he himself shall be enraptured,
and he shall save his entire ancestry. || 1 || 4 || 6 ||	 
          
(Part 730)
23 June 2018

ਨੋਟ : ਇਹ ਵੈਬ ਸਾਈਟ ਇਕ ਅਜ਼ਾਦ ਸਾਈਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇ੍ਹਧਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬੰਗਲਾ ਸਾਹਿਬ ਜਾਂ ਦਿੱਲੀ ਸਿਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨਾਲ ਕੋੲੀ ਰਿਸ਼੍ਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ॥
© ੨੦੦੦-2013 ਓਪਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ । ਕੁਝ ਹੱਕ ਰਾਖਵੇਂ ॥
ਇਸ ਵੈਬ ਸਾਈਟ ਤੇ ਸਮਗ੍ਗਰੀ ਆਮ ਸਿਰਜਨਾਤਮਕ ਗੁਣ ਆਰੋਪਣ-ਗੈਰ ਵਪਾਰਕ-ਗੈਰ ਵਿਉਤਪਨ੍ਨ ੩.੦ ਬੇ ਤਬਦੀਲ ਆਗਿਆ ਪਤ੍ਤਰ ਹੇਠ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ॥ .