ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ਅਸਟਪਦੀਆ      
                             ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ 
ਪਾਠੁ ਪੜਿਓ ਅਰੁ ਬੇਦੁ ਬੀਚਾਰਿਓ ਨਿਵਲਿ ਭੁਅੰਗਮ ਸਾਧੇ ॥ ਪੰਚ ਜਨਾ ਸਿਉ ਸੰਗੁ ਨ ਛੁਟਕਿਓ ਅਧਿਕ ਅਹੰਬੁਧਿ ਬਾਧੇ ॥੧॥
ਪਿਆਰੇ ਇਨ ਬਿਧਿ ਮਿਲਣੁ ਨ ਜਾਈ ਮੈ ਕੀਏ ਕਰਮ ਅਨੇਕਾ ॥ ਹਾਰਿ ਪਰਿਓ ਸੁਆਮੀ ਕੈ ਦੁਆਰੈ ਦੀਜੈ ਬੁਧਿ ਬਿਬੇਕਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
ਮੋਨਿ ਭਇਓ ਕਰਪਾਤੀ ਰਹਿਓ ਨਗਨ ਫਿਰਿਓ ਬਨ ਮਾਹੀ ॥ ਤਟ ਤੀਰਥ ਸਭ ਧਰਤੀ ਭ੍ਰਮਿਓ ਦੁਬਿਧਾ ਛੁਟਕੈ ਨਾਹੀ ॥੨॥
ਮਨ ਕਾਮਨਾ ਤੀਰਥ ਜਾਇ ਬਸਿਓ ਸਿਰਿ ਕਰਵਤ ਧਰਾਏ ॥ ਮਨ ਕੀ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਇਹ ਬਿਧਿ ਜੇ ਲਖ ਜਤਨ ਕਰਾਏ ॥੩॥
ਕਨਿਕ ਕਾਮਿਨੀ ਹੈਵਰ ਗੈਵਰ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਦਾਨੁ ਦਾਤਾਰਾ ॥ ਅੰਨ ਬਸਤ੍ਰ ਭੂਮਿ ਬਹੁ ਅਰਪੇ ਨਹ ਮਿਲੀਐ ਹਰਿ ਦੁਆਰਾ ॥੪॥
ਪੂਜਾ ਅਰਚਾ ਬੰਦਨ ਡੰਡਉਤ ਖਟੁ ਕਰਮਾ ਰਤੁ ਰਹਤਾ ॥ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤ ਬੰਧਨ ਮਹਿ ਪਰਿਆ ਨਹ ਮਿਲੀਐ ਇਹ ਜੁਗਤਾ ॥੫॥
ਜੋਗ ਸਿਧ ਆਸਣ ਚਉਰਾਸੀਹ ਏ ਭੀ ਕਰਿ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ॥ ਵਡੀ ਆਰਜਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜਨਮੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਸੰਗੁ ਨ ਗਹਿਆ ॥੬॥
ਰਾਜ ਲੀਲਾ ਰਾਜਨ ਕੀ ਰਚਨਾ ਕਰਿਆ ਹੁਕਮੁ ਅਫਾਰਾ ॥ ਸੇਜ ਸੋਹਨੀ ਚੰਦਨੁ ਚੋਆ ਨਰਕ ਘੋਰ ਕਾ ਦੁਆਰਾ ॥੭॥
ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਹੈ ਸਿਰਿ ਕਰਮਨ ਕੈ ਕਰਮਾ ॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਭਇਓ ਪਰਾਪਤਿ ਜਿਸੁ ਪੁਰਬ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਹਨਾ ॥੮॥
ਤੇਰੋ ਸੇਵਕੁ ਇਹ ਰੰਗਿ ਮਾਤਾ ॥ ਭਇਓ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਦੀਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੧॥੩॥
                                 (ਅੰਗ ੬੪੧)

[ਵਿਆਖਿਆ] ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ਅਸਟਪਦੀਆ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਹੇ ਭਾਈ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵੇਦ (ਆਦਿਕ ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ) ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਦਾ ਹੈ । ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਿਵਲੀਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾੜੀ ਰਸਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਚਾੜ੍ਹਦਾ ਹੈ । (ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਕਾਮਾਦਿਕ) ਪੰਜਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸਾਥ ਮੁੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।(ਸਗੋਂ) ਵਧੀਕ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ (ਮਨੁੱਖ) ਬੱਝ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ॥੧॥ ਹੇ ਭਾਈ । ਮੇਰੇ ਵੇਖਦਿਆਂ ਲੋਕ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ (ਮਿਥੇ ਹੋਏ ਧਾਰਮਿਕ) ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ॥ ਹੇ ਭਾਈ । ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਛੱਡ ਕੇ ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆ ਡਿੱਗਾ ਹਾਂ (ਤੇ ਅਰਜ਼ੋਈ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ-ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ । ਮੈਨੂੰ ਭਲਾਈ ਬੁਰਾਈ ਦੀ) ਪਰਖ ਕਰ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਅਕਲ ਦੇਹ ॥ ਰਹਾਉ ॥ ਹੇ ਭਾਈ । ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚੁੱਪ ਸਾਧੀ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਕਰ-ਪਾਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ (ਭਾਂਡਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ) । ਕੋਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਨੰਗਾ ਤੁਰਿਆ ਫਿਰਦਾ ਹੈ । ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਟਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭ੍ਰਮਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ । (ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੀ) ਮਨ ਦੀ ਡਾਂਵਾਂ-ਡੋਲ ਹਾਲਤ ਮੁੱਕਦੀ ਨਹੀਂ ॥੨॥ ਹੇ ਭਾਈ । ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਨੋ-ਕਾਮਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਵੱਸਿਆ ਹੈ । (ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਚਾਹਵਾਨ ਆਪਣੇ) ਸਿਰ ਉਤੇ (ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਾਲਾ) ਆਰਾ ਰਖਾਂਦਾ ਹੈ (ਤੇ । ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਿਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) । ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ (ਇਹੋ ਜਿਹੇ) ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਜਤਨ ਕਰੇ । ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੀ ਮਨ ਦੀ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ) ਮੈਲ ਨਹੀਂ ਲਹਿੰਦੀ ॥ ੩ ॥ ਹੇ ਭਾਈ । ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੋਨਾ । ਇਸਤ੍ਰੀ । ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ । ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ (ਅਤੇ ਇਹੋ ਜਿਹੇ) ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ । ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ । ਕੱਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿਮੀਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ । (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੀ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕੀਦਾ ॥੪॥ ਹੇ ਭਾਈ । ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਵਿਚ । ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਡੰਡਉਤ ਕਰਨ ਵਿਚ । ਛੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਨ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ । ਪਰ ਉਹ ਭੀ (ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਿੱਥੇ ਹੋਏ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਨ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਮੀ ਜਾਣ ਕੇ) ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਕਰਦਾ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੇ) ਬੰਧਨਾਂ ਵਿਚ ਜਕੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ । ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਭੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕੀਦਾ ॥ ੫ ॥ ਜੋਗ-ਮਤ ਵਿਚ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚੌਰਾਸੀ ਆਸਣ ਹਨ । ਇਹ ਆਸਣ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਥੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਉਮਰ ਤਾਂ ਲੰਮੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ । ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ । ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥ ੬ ॥ ਹੇ ਭਾਈ । ਕਈ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ ਰਾਜ-ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਰੰਗ-ਤਮਾਸ਼ੇ ਮਾਣਦੇ ਹਨ । ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਠਾਠ-ਬਾਠ ਬਣਾਂਦੇ ਹਨ । ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਚਲਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ । ਸੁੰਦਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੀ ਸੇਜ ਮਾਣਦੇ ਹਨ । (ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉਤੇ) ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਤਰ ਵਰਤਦੇ ਹਨ । ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤਾਂ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ॥ ੭ ॥ ਹੇ ਭਾਈ । ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਨੀ-ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਹੈ । ਪਰ । ਹੇ ਨਾਨਕ । ਆਖ-ਇਹ ਅਵਸਰ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉਤੇ ਪੂਰਬਲੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥ ੮ ॥ ਹੇ ਭਾਈ । ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ । ਹੇ ਭਾਈ ਦੀਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਮਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥ ੧ ॥ ੩ ॥ (ਅੰਗ ੬੪੧) ੧੮ ਜਨਵਰੀ ੨੦੧੮
                                                       सोरठि महला ५ घरु २ असटपदीआ    
                                                                  ੴ सतिगुर प्रसादि ॥
पाठु पड़िओ अरु बेदु बीचारिओ निवलि भुअँगम साधे ॥ पँच जना सिउ सँगु न छुटकिओ अधिक अहँबुधि बाधे ॥१॥
पिआरे इन बिधि मिलणु न जाई मै कीए करम अनेका ॥ हारि परिओ सुआमी कै दुआरै दीजै बुधि बिबेका ॥ रहाउ ॥
मोनि भइओ करपाती रहिओ नगन फिरिओ बन माही ॥ तट तीरथ सभ धरती भ्रमिओ दुबिधा छुटकै नाही ॥२॥
मन कामना तीरथ जाइ बसिओ सिरि करवत धराए ॥ मन की मैलु न उतरै इह बिधि जे लख जतन कराए ॥३॥
कनिक कामिनी हैवर गैवर बहु बिधि दानु दातारा ॥ अँन बसत्र भूमि बहु अरपे नह मिलीऐ हरि दुआरा ॥४॥
पूजा अरचा बँदन डँडउत खटु करमा रतु रहता ॥ हउ हउ करत बँधन महि परिआ नह मिलीऐ इह जुगता ॥५॥
जोग सिध आसण चउरासीह ए भी करि करि रहिआ ॥ वडी आरजा फिरि फिरि जनमै हरि सिउ सँगु न गहिआ ॥६॥
राज लीला राजन की रचना करिआ हुकमु अफारा ॥ सेज सोहनी चँदनु चोआ नरक घोर का दुआरा ॥७॥
हरि कीरति साधसँगति है सिरि करमन कै करमा ॥ कहु नानक तिसु भइओ परापति जिसु पुरब लिखे का लहना ॥८॥
तेरो सेवकु इह रँगि माता ॥ भइओ क्रिपालु दीन दुख भँजनु हरि हरि कीरतनि इहु मनु राता ॥ रहाउ दूजा ॥१॥३॥
                                                                               (अँग ६४१)


[विआखिआ] सोरठि महला ५ घरु २ असटपदीआ सतिगुर प्रसादि हे भाई। कोई मनुख्ख वेद (आदिक धरम-पुसतक नूँ) पड़्हदा है अते विचारदा है । कोई मनुख्ख निवलीकरम करदा है। कोई कुँडलनी नाड़ी रसते प्राण चाड़्हदा है । (पर इन्हां साधनां नाल कामादिक) पँजां नालों साथ मुक्क नहीं सकदा ।(सगों) वधीक अहँकार विच (मनुख्ख) बझ्झ जांदे हन ॥१॥ हे भाई । मेरे वेखदिआं लोक अनेकां ही (मिथे होए धारमिक) करम करदे हन । पर इन्हां तरीकिआं नाल परमातमा दे चरनां विच जुड़िआ नहीं जा सकदा ॥ हे भाई । मैं तां इन्हां करमां दा आसरा छड्ड के मालक-प्रभू दे दर ते आ डिग्गा हां (ते अरज़ोई करदा रहिँदा हां-हे प्रभू । मैनूँ भलाई बुराई दी) परख कर सकण वाली अकल देह ॥ रहाउ ॥ हे भाई । कोई मनुख्ख चुप्प साधी बैठा है। कोई कर-पाती बण गिआ है (भांडिआं दे थां आपणे हथ्थ ही वरतदा है) । कोई जँगल विच नँगा तुरिआ फिरदा है । कोई मनुख्ख सारे तीरथां दा रटन कर रिहा है। कोई सारी धरती दा भ्रमण कर रिहा है । (पर इस तर्हां भी) मन दी डांवां-डोल हालत मुक्कदी नहीं ॥२॥ हे भाई । कोई मनुख्ख आपणी मनो-कामना अनुसार तीरथां उत्ते जा वस्सिआ है । (मुकती दा चाहवान आपणे) सिर उते (शिव जी वाला) आरा रखांदा है (ते । आपणे आप नूँ चिरा लैंदा है) । पर जे कोई मनुख्ख (इहो जिहे) लख्खां ही जतन करे । इस तर्हां भी मन दी (विकारां दी) मैल नहीं लहिँदी ॥ ३ ॥ हे भाई । कोई मनुख्ख सोना । इसत्री । वधीआ घोड़े । वधीआ हाथी (अते इहो जिहे) कई किसमां दे दान करन वाला है । कोई मनुख्ख अँन दान करदा है । कप्पड़े दान करदा है, ज़िमीं दान करदा है । (इस तर्हां भी) परमातमा दे दर ते पहुँच नहीं सकीदा ॥४॥ हे भाई । कोई मनुख्ख देव-पूजा विच । देवतिआं नूँ नमसकार डँडउत करन विच । छे करमां दे करन विच मसत रहिँदा है । पर उह भी (इन्हां मिथ्थे होए धारमिक करमां दे करन कर के आपणे आप नूँ धरमी जाण के) अहँकार नाल करदा करदा (माइआ दे मोह दे) बँधनां विच जकड़िआ रहिँदा है । इस तरीके भी परमातमा नूँ नहीं मिल सकीदा ॥ ५ ॥ जोग-मत विच सिध्धां दे प्रसिध्ध चौरासी आसण हन । इह आसण कर कर के भी मनुख्ख थक्क जांदा है । उमर तां लँमी कर लैंदा है । पर इस तर्हां परमातमा नाल मिलाप नाल नहीं बणदा । मुड़ मुड़ जनमां दे गेड़ विच पिआ रहिँदा है ॥ ६ ॥ हे भाई । कई ऐसे हन जो राज-हकूमत दे रँग-तमाशे माणदे हन । राजिआं वाले ठाठ-बाठ बणांदे हन । लोकां उत्ते हुकम चलांदे हन, कोई उहनां दा हुकम मोड़ नहीं सकदा । सुँदर इसत्री दी सेज माणदे हन । (आपणे सरीर उते) चँदन ते अतर वरतदे हन । पर इह सभ कुझ तां भिआनक नरक वल लै जाण वाला है ॥ ७ ॥ हे भाई । साध सँगति विच बैठ के परमातमा दी सिफ़ति-सालाह करनी-इह कँम होर सारे करमां नालों स्रेशट है । पर । हे नानक । आख-इह अवसर उस मनुख्ख नूँ ही मिलदा है जिस दे मथ्थे उते पूरबले कीते करमां दे सँसकारां अनुसार लेख लिखिआ हुँदा है ॥ ८ ॥ हे भाई । तेरा सेवक तेरी सिफ़ति-सालाह दे रँग विच मसत रहिँदा है । हे भाई दीनां दे दुख्ख दूर करन वाला परमातमा जिस मनुख्ख उते दइआवान हुँदा है । उस दा इह मन परमातमा दी सिफ़ति-सालाह दे रँग विच रँगिआ रहिँदा है ॥ रहाउ दूजा ॥ १ ॥ ३ ॥ (अँग ६४१) १८ जनवरी २०१८
                              sorţi mhLa 5 ġru 2 ȦstpɗïÄ      
                                    ੴ sŧigur pɹsaɗi .
paţu pŗiŎ Ȧru byɗu bïcariŎ nivLi ßuȦɳgm sađy . pɳc jna siŪ sɳgu n ċutkiŎ Ȧđik Ȧhɳbuđi bađy .1.
piÄry Ėn biđi miLņu n jaË mÿ kïÆ krm Ȧnyka . hari priŎ suÄmï kÿ ɗuÄrÿ ɗïjÿ buđi bibyka . rhaŪ .
moni ßĖŎ krpaŧï rhiŎ ngn firiŎ bn mahï . ŧt ŧïrȶ sß đrŧï ßɹmiŎ ɗubiđa ċutkÿ nahï .2.
mn kamna ŧïrȶ jaĖ bsiŎ siri krvŧ đraÆ . mn kï mÿLu n Ūŧrÿ Ėh biđi jy Lķ jŧn kraÆ .3.
knik kaminï hÿvr gÿvr bhu biđi ɗanu ɗaŧara . Ȧɳn bsŧɹ ßümi bhu Ȧrpy nh miLïǢ hri ɗuÄra .4.
püja Ȧrca bɳɗn dɳdŪŧ ķtu krma rŧu rhŧa . hŪ hŪ krŧ bɳđn mhi priÄ nh miLïǢ Ėh jugŧa .5.
jog siđ Äsņ cŪrasïh Æ ßï kri kri rhiÄ . vdï Ärja firi firi jnmÿ hri siŪ sɳgu n ghiÄ .6.
raj LïLa rajn kï rcna kriÄ hukmu Ȧfara . syj sohnï cɳɗnu coÄ nrk ġor ka ɗuÄra .7.
hri kïrŧi sađsɳgŧi hÿ siri krmn kÿ krma . khu nank ŧisu ßĖŎ prapŧi jisu purb Liķy ka Lhna .8.
ŧyro syvku Ėh rɳgi maŧa . ßĖŎ kɹipaLu ɗïn ɗuķ ßɳjnu hri hri kïrŧni Ėhu mnu raŧa . rhaŪ ɗüja .1.3.
                                       (Ȧɳg 641)             


[viÄķiÄ] sorţi mhLa 5 ġru 2 ȦstpɗïÄ sŧigur pɹsaɗi hy ßaË, koË mnuƻķ vyɗ (Äɗik đrm-pusŧk nüɳ) pŗɥɗa hÿ Ȧŧy vicarɗa hÿ , koË mnuƻķ nivLïkrm krɗa hÿ, koË kuɳdLnï naŗï rsŧy pɹaņ caŗɥɗa hÿ , (pr Ėnɥaɲ sađnaɲ naL kamaɗik) pɳjaɲ naLoɲ saȶ muƻk nhïɲ skɗa ,(sgoɲ) vđïk Ȧhɳkar vic (mnuƻķ) bƻʝ jaɲɗy hn .1. hy ßaË , myry vyķɗiÄɲ Lok Ȧnykaɲ hï (miȶy hoÆ đarmik) krm krɗy hn , pr Ėnɥaɲ ŧrïkiÄɲ naL prmaŧma ɗy crnaɲ vic juŗiÄ nhïɲ ja skɗa . hy ßaË , mÿɲ ŧaɲ Ėnɥaɲ krmaɲ ɗa Äsra ċƻd ky maLk-pɹßü ɗy ɗr ŧy Ä diƻga haɲ (ŧy ȦrzoË krɗa rhiɳɗa haɲ-hy pɹßü , mÿnüɳ ßLaË buraË ɗï) prķ kr skņ vaLï ȦkL ɗyh . rhaŪ . hy ßaË , koË mnuƻķ cuƻp sađï bÿţa hÿ, koË kr-paŧï bņ giÄ hÿ (ßaɲdiÄɲ ɗy ȶaɲ Äpņy hƻȶ hï vrŧɗa hÿ) , koË jɳgL vic nɳga ŧuriÄ firɗa hÿ , koË mnuƻķ sary ŧïrȶaɲ ɗa rtn kr riha hÿ, koË sarï đrŧï ɗa ßɹmņ kr riha hÿ , (pr Ės ŧrɥaɲ ßï) mn ɗï daɲvaɲ-doL haLŧ muƻkɗï nhïɲ .2. hy ßaË , koË mnuƻķ Äpņï mno-kamna Ȧnusar ŧïrȶaɲ Ūƻŧy ja vƻsiÄ hÿ , (mukŧï ɗa cahvan Äpņy) sir Ūŧy (ƨiv jï vaLa) Ära rķaɲɗa hÿ (ŧy , Äpņy Äp nüɳ cira Lÿɲɗa hÿ) , pr jy koË mnuƻķ (Ėho jihy) Lƻķaɲ hï jŧn kry , Ės ŧrɥaɲ ßï mn ɗï (vikaraɲ ɗï) mÿL nhïɲ Lhiɳɗï . 3 . hy ßaË , koË mnuƻķ sona , Ėsŧɹï , vđïÄ ġoŗy , vđïÄ haȶï (Ȧŧy Ėho jihy) kË kismaɲ ɗy ɗan krn vaLa hÿ , koË mnuƻķ Ȧɳn ɗan krɗa hÿ , kƻpŗy ɗan krɗa hÿ, zimïɲ ɗan krɗa hÿ , (Ės ŧrɥaɲ ßï) prmaŧma ɗy ɗr ŧy phuɳc nhïɲ skïɗa .4. hy ßaË , koË mnuƻķ ɗyv-püja vic , ɗyvŧiÄɲ nüɳ nmskar dɳdŪŧ krn vic , ċy krmaɲ ɗy krn vic msŧ rhiɳɗa hÿ , pr Ūh ßï (Ėnɥaɲ miƻȶy hoÆ đarmik krmaɲ ɗy krn kr ky Äpņy Äp nüɳ đrmï jaņ ky) Ȧhɳkar naL krɗa krɗa (maĖÄ ɗy moh ɗy) bɳđnaɲ vic jkŗiÄ rhiɳɗa hÿ , Ės ŧrïky ßï prmaŧma nüɳ nhïɲ miL skïɗa . 5 . jog-mŧ vic siƻđaɲ ɗy pɹsiƻđ cörasï Äsņ hn , Ėh Äsņ kr kr ky ßï mnuƻķ ȶƻk jaɲɗa hÿ , Ūmr ŧaɲ Lɳmï kr Lÿɲɗa hÿ , pr Ės ŧrɥaɲ prmaŧma naL miLap naL nhïɲ bņɗa , muŗ muŗ jnmaɲ ɗy gyŗ vic piÄ rhiɳɗa hÿ . 6 . hy ßaË , kË Ǣsy hn jo raj-hkümŧ ɗy rɳg-ŧmaƨy maņɗy hn , rajiÄɲ vaLy ţaţ-baţ bņaɲɗy hn , Lokaɲ Ūƻŧy hukm cLaɲɗy hn, koË Ūhnaɲ ɗa hukm moŗ nhïɲ skɗa , suɳɗr Ėsŧɹï ɗï syj maņɗy hn , (Äpņy srïr Ūŧy) cɳɗn ŧy Ȧŧr vrŧɗy hn , pr Ėh sß kuʝ ŧaɲ ßiÄnk nrk vL Lÿ jaņ vaLa hÿ . 7 . hy ßaË , sađ sɳgŧi vic bÿţ ky prmaŧma ɗï sifᴥŧi-saLah krnï-Ėh kɳm hor sary krmaɲ naLoɲ sɹyƨt hÿ , pr , hy nank , Äķ-Ėh Ȧvsr Ūs mnuƻķ nüɳ hï miLɗa hÿ jis ɗy mƻȶy Ūŧy pürbLy kïŧy krmaɲ ɗy sɳskaraɲ Ȧnusar Lyķ LiķiÄ huɳɗa hÿ . 8 . hy ßaË , ŧyra syvk ŧyrï sifᴥŧi-saLah ɗy rɳg vic msŧ rhiɳɗa hÿ , hy ßaË ɗïnaɲ ɗy ɗuƻķ ɗür krn vaLa prmaŧma jis mnuƻķ Ūŧy ɗĖÄvan huɳɗa hÿ , Ūs ɗa Ėh mn prmaŧma ɗï sifᴥŧi-saLah ɗy rɳg vic rɳgiÄ rhiɳɗa hÿ . rhaŪ ɗüja . 1 . 3 . (Ȧɳg 641) 18 jnvrï 2018
                                   SORAT'H, FIFTH MEHL, SECOND HOUSE, ASHTAPADEES:
                              ONE UNIVERSAL CREATOR GOD. BY THE GRACE OF THE TRUE GURU:
They read scriptures, and contemplate the Vedas;they practice the inner cleansing techniques of Yoga,
and control of the breath.But they cannot escape from the company of the five passions;
they are increasingly bound to egotism. || 1 ||
O Beloved, this is not the way to meet the Lord;I have performed these rituals so many times.
I have collapsed, exhausted, at the Door of my Lord Master;I pray that He may grant me a discerning intellect. || Pause ||
One may remain silent and use his hands as begging bowls, and wander naked in the forest.
He may make pilgrimages to river banks and sacred shrines all over the world,
but his sense of duality will not leave him. || 2 ||
His mind's desires may lead him to go and dwell at sacred places of pilgrimage,
and offer his head to be sawn off;
but this will not cause the filth of his mind to depart, even though he may make thousands of efforts. || 3 ||
He may give gifts of all sorts - gold, women, horses and elephants. He may make offerings of corn, 
clothes and land in abundance, but this will not lead him to the Lord's Door. || 4 ||
He may remain devoted to worship and adoration, bowing his forehead to the floor, 
practicing the six religious rituals. He indulges in egotism and pride, and falls into entanglements,
but he does not meet the Lord by these devices. || 5 ||
He practices the eighty-four postures of Yoga, and acquires the supernatural powers of the Siddhas,
but he gets tired of practicing these. He lives a long life, but is reincarnated again and again;
he has not met with the Lord. || 6 ||
He may enjoy princely pleasures, and regal pomp and ceremony, and issue unchallenged commands.
He may lie on beautiful beds, perfumed with sandalwood oil, but this will led him only to the 
gates of the most horrible hell. || 7 ||
Singing the Kirtan of the Lord's Praises in the Saadh Sangat,the Company of the Holy, 
is the highest of all actions.
Says Nanak, he alone obtains it, who is pre-destined to receive it. || 8 ||
Your slave is intoxicated with this Love of Yours. The Destroyer of the pains of the poor 
has become merciful to me, and this mind is imbued with the Praises of the Lord, 
Har, Har. || Second Pause || 1 || 3 ||

                                                                               (Part 641) 

18 January 2018  
          

ਨੋਟ : ਇਹ ਵੈਬ ਸਾਈਟ ਇਕ ਅਜ਼ਾਦ ਸਾਈਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇ੍ਹਧਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬੰਗਲਾ ਸਾਹਿਬ ਜਾਂ ਦਿੱਲੀ ਸਿਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨਾਲ ਕੋੲੀ ਰਿਸ਼੍ਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ॥
© ੨੦੦੦-2013 ਓਪਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ । ਕੁਝ ਹੱਕ ਰਾਖਵੇਂ ॥
ਇਸ ਵੈਬ ਸਾਈਟ ਤੇ ਸਮਗ੍ਗਰੀ ਆਮ ਸਿਰਜਨਾਤਮਕ ਗੁਣ ਆਰੋਪਣ-ਗੈਰ ਵਪਾਰਕ-ਗੈਰ ਵਿਉਤਪਨ੍ਨ ੩.੦ ਬੇ ਤਬਦੀਲ ਆਗਿਆ ਪਤ੍ਤਰ ਹੇਠ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ॥ .